“Alex ging nog wat
dichter naar de rand. Daar stond hij, met de tenen van zijn schoenen
in het niets.”
–
Hoofdstuk 22, p. 247, Het Flip-effect, M. Bedford
“Alex
spreidde zijn armen, zoals Jezus Christus. Hij ging op zijn
voorvoeten staan, met zijn hielen in de lucht. Hij sloot zijn ogen.
–
Hoofdstuk 22, p. 247, Het Flip-effect, M. Bedford
Er
wordt vooral gebruik gemaakt van emotionele of psychologische
spanning in het boek. Je stelt voortdurend vragen zoals: Gaat hij van
de helling springen? Zal Cherry Alex geloven en zal het iets worden
tussen die twee? Door deze spanningselementen leef je je als lezer in
in een situatie en voel je wat de protagonist overkomt. Ze brengen
spanning op psychologisch vlak.
“Als
hij op een of andere onbegrijpelijke manier wakker was geworden in
het lichaam van een andere jongen, wat was er dan met zijn eigen
lichaam gebeurd? En waar was Philip gebleven?”
–
Hoofdstuk 2, p. 19 - 20, Het Flip-effect, M. Bedford
De auteur heeft in mijn ogen de spanning heel goed naar voren gebracht. Hiermee bedoel ik niet dat er altijd actie is en dat de protagonist meerdere malen in gevaar verkeerd, maar dat je je voortdurend afvraagt wat de protagonist nu gaat doen. Door informatie achter te houden en die dan beetje bij beetje te verklappen, ben ik vaak op de verkeerde spoor geleid. Zo dacht ik dus eerst dat Rob slecht was, hoewel hij dat helemaal niet was. -Naomi
BeantwoordenVerwijderenAl vanaf het begin voel je dat dit een heel spannend boek is. De spanning zet in de emoties en de vragen van de protagonist, niet zozeer in de actie. Dit soort spanning vind ik zeer leuk in boeken. Het is mede daardoor dat ik het zo een goed boek vind. -Romina
BeantwoordenVerwijderenDe psychologische spanning in het verhaal vind ik super. Je leeft echt mee met het hoofdpersonage en hoopt dat hij zijn lichaam zal terugkrijgen. Er zijn ook constant situaties waarbij je je afvraagt wat je zelf zou doen. -Cedric
BeantwoordenVerwijderen